بالاخره روزی به پایان میرسد ،

و تو این را سال ها بعد خواهی فهمید ،

تنها وقتی که حس کنی چیزی در گذشته ای ، جایی ، حسی ، خاطره ای ،

چنان نیمه تمام و بی صاحب جا مانده که بعد از صد سال هم باز ،

تو را به مرثیه در سوگ خویش دعوت می کند ....

+ با صخره های تیره ترین کوری و کری

خیال تو خوبست بی هوا خودش بیاید و بماند ،

و گاهی هم که ناگهانی رفت ،

مرا به دنبال خود ، دیوانه وار !

تا نا کجاهای دست نیافتنی در به در کند ،

خیال تو که زورکی نمی شود ...

+ معجزه گر پانزده هزار سال قبل

+ به هر درش که بخوانند بی خبر نرود ...

آنقدر با اردیبهشت هم پیاله شدی که آخر منه هزار ساله ، فراموش کردم کدام نقطه اردیبهشت ، اردیبهشت را اردیبهشت کرده بودی ! همینقدر یادم ماند که پیش از تو اردیبهشت نبود ... + احتمالا این هفتمین سال میشد که تولد اردی رو قرار بود یادم بره واسه همین همین الان که یادم اومد تبریک گفتم که داغ داغ باشه . البت اگر تا همین الانم دیر نشده باشه :D +مضمون نوشته هم همینه که من همش یادم میره کی تولدشه ولی همیشه کل اردیبهشت یادشم :D . +شاعر میگه میخوامم یادش نباشی :D + تولدت مبارک اردی جان خوشحال میشم اگر که پیش از مرگ یکبار تونسته باشم تبریک گفته باشم :D

من هم معلم بودم !

من خوب میدانم تحمل دانش آموز کودن به مراتب بهتر از دانش آموزیست که نمیخواهد درس را بفهمد !

دقیقا یه همچین معلمی مثل شکل زیر بودم تمام مدت کلاس بی وقفه داشتم داد میزدم :D

+ آدم تیتر رو میبینه یاد دفتر تعاونی میافته :D

خواهش میکنم خیلی با دقت و جدی ترانه زیر رو بخونید و اگر اون رو شنیدین یا خوانندش رو میدونید و یا این آهنگ رو در اختیار دارین بهم اطلاع بدین .به یابنده آهنگ یا کسی که مشخصات مناسبی ارائه کنه و موجب پیدا شدن آهنگ بشه هدیه ناقابلی به صورت وجه نقد اهدا میشه .فقط به اوین نفری که آهنگ رو پیدا کنه یا مشخصات درست بده این هدیه تقدیم میشه یه وقت شرمندتون نشم .حالا بذارید قصش رو بگم ! خوب قصه خاصی نداره سال ها قبل حدود 15 سال پیش این آهنگ رو روی نوار کاست داشتم و خیلی دوستش داشتم نوار گم شد و دیگه هر چقدر توی نت و ویکی صدا و همه جا جستجو کردم نتونستم پیدا کنم کسی هم اصلا

به تو گفته بودم ،

با احتیاط زنجیر از پای گیسوانت بگشایی

که برای من ِ شبگرد

هر تار آن هزار و یک شب آرزوست !

گوش نکردی و

گیسوان سیاهت را رها کردی ...

و من تا ابد دیگر هرگز نخواهم فهمید

فرق میان گیسوانت و شب را ....

+ ابر خاکستری بی باران پوشانده آسمان را یکسر ...

اینکه دلم با اینهمه مصیبت که بر سرش ریخته دیگر نمی ترسد و نمی لرزد ، اشکی نمیریزد و دارد مثل روزهای عادی راهش را میرود ! آنهم دل شارلاتانی که برای نیمه کاره ماندن یک رویای نیمه شب ، زمین و آسمان را بهم میدوخت ! خیلی نگرانم کرده ... کتابی میخواندم که در آن جنگجویی زخمی بود و مدام در حال تب کردن بود تا اینکه تبش ناگهان قطع شد ! همه خوشحال شدند که حال وی رو به بهبودیست اما فرمانده گفت دیگر دفاع بدنش از بین رفت و به زودی خواهد مرد .... حال این روزهای دلم عجیب مرا به یاد آن داستان میاندازد . + تنی خاکی و درمانده خدای تو فقط این بود ...

این یه نگاه اجمالی به وضعیت کلمات جستجو شده از جستجوگر گوگل توسط افراد در وبلاگ منه ! یعنی باید یه وبلاگ با اینهمه بار ادبی و علمی اینهمه توش در مورد توالت جستجو شده باشه ؟! این جستجو ها به خاطر این پست وزین هست من یادم بودم یه چیزی تو این مایه ها داشتم ولی تقریبا هر وقتی بعد هر مدتی به جستجو گر سر زدم دیدم یکی دنبال توالت اینجاست :))) خودم یادم نبود چی نوشتم خوندم کلا از عقل خودم نا امید شدم + الان نسبت به اون افراد فرهیخته ای که با هدف گسترش علم اومدن اینجا و دست خالی برگشتن واقعا حس عذاب وجدان دارم

در آوار رنگ های پاییزی ،

همیشه رنگی را خواهی یافت ،

که تو را ببلعد و با خود برد به کوچه کودکیت ،

هظم نشده و سر در گم همانجا تو را قی کند .

و بیاندازد به گوشه ای

تنها ، بدون دوستان کودکیت ، بدون آدم هایی که می شناختی ... .

معجزه گر ، پانزده هزار سال قبل !

+ من برگشتم تا مشت محکمی بر دهان استکبار جهانی زده باشم

این پست را حتما حتما بخوانید . نوستالژی مفقوده زیر خروار های فراموشی که توسط دوست خوبی به نام آقا جلال مدت ها قبل پیدا شد اما کوتاهی از من بود که حالا باید رسما ازش تشکر کنم . نمیدونید چطور چیزی بالغ بر پانزده سال فاصله در طی یک ترک 6 دقیقه ای جلو چشمم رژه رفت و این رژه چنان عظمتی داشت که چشمم که هیچ گونه ام هم تر شد . ترانه معجزه با صدای فرامرز شیرزاد از آلبوم معجزه . متن ترانه : آخرین قصه تو بودی قصه ماه و پری آخرین چراغ روشن توی این در به دری اولین پرنده ای که خبر بهارو آورد توی ای باغ تکیده سبد گلا رو آورد ای سراپا بی نیازی ای تبلور حقیقت مثه دریا مثه جنگل